Gra o granice

Rysunki:
Andrzej Łaski
Scenariusz:
Grzegorz Janusz

Wielka wojna zakończyła się 11 listopada 1918 r. podpisaniem w lasku Compiègne pod Paryżem zawieszenia broni między Niemcami a państwami ententy. W styczniu 1919 r. w Paryżu rozpoczęła się konferencja pokojowa, na której miano zadecydować o kształcie i losach powojennego świata. Wzięli w niej udział przedstawiciele 27 państw sprzymierzonych i stowarzyszonych. Decydujący głos w czasie obrad należał do prezydenta Stanów Zjednoczonych Thomasa Woodrowa Wilsona, premiera Wielkiej Brytanii Davida Lloyda George’a oraz premiera Francji Georges’a Clemenceau.

Na czele polskiej delegacji stali dwaj politycy, którzy cieszyli się wśród członków ententy dużym autorytetem: Roman Dmowski i premier Ignacy Jan Paderewski. Każde ze zwycięskich mocarstw dążyło do realizacji własnych celów. Prezydent Wilson chciał, aby nowy układ sił na świecie opierał się na jego słynnych 14 punktach. Francja z kolei pragnęła ukarania Niemiec i naciskała na jak największe ich osłabienie. Drogą do tego miało być oddanie części niemieckich nowo powstałych prowincji wschodnich sojusznikom Francji – Polsce i Czechosłowacji. Wielka Brytania tradycyjnie dbała o zachowanie własnego wyobrażenia równowagi na kontynencie europejskim, co byłoby niemożliwe przy zbytnim osłabieniu Niemiec.

Dlatego brytyjski premier David Lloyd George niejednokrotnie skutecznie blokował inicjatywy Francji i Polski. Przeforsował m.in. przeprowadzenie plebiscytów na Górnym Śląsku, Warmii i Mazurach między Polską a Niemcami. Ostatecznie na mocy traktatu Polsce przyznano niemal całą Wielkopolskę i część Pomorza bez Gdańska. Lloyd George chciał też ograniczyć stan polskiego posiadania na wschodzie, gdzie trwały walki polsko-bolszewickie.

Serwis wykorzystuje pliki cookies Więcej informacji